Inne zaburzenia widzenia – kod ICD-10, objawy i diagnostyka

Kod H53 w klasyfikacji ICD-10 oznacza zaburzenia widzenia. Obejmuje między innymi niedowidzenie, dwojenie, zaburzenia widzenia obuocznego i barwnego oraz zmiany w polu widzenia. Nie należy utożsamiać go z kodem H54, który dotyczy ślepoty i upośledzenia widzenia.

Co oznacza kod H53 w ICD-10?

H53 to grupa „Zaburzenia widzenia” w rozdziale dotyczącym chorób oka i przydatków oka. Obejmuje objawy oraz zaburzenia funkcji widzenia, które mogą dotyczyć ostrości, pola widzenia, współpracy obu oczu, rozpoznawania barw albo subiektywnej jakości obrazu.

H54 jest kategorią odrębną. Odnosi się do ślepoty i upośledzenia widzenia określanego według kategorii nasilenia, w tym kategorii 1–5 oraz kategorii 9, gdy utrata widzenia jest nieokreślona. Samo wystąpienie objawu, takiego jak mroczki czy światłowstręt, nie przesądza więc o zastosowaniu kodu H54.

Nota ekspercka: kod ICD-10 pełni funkcję diagnostyczną i administracyjną. Ostateczne przypisanie kodu wymaga oceny lekarza, a w przypadku zaburzeń widzenia – odpowiedniej weryfikacji okulistycznej.

Podkategorie H53 – tabela ICD-10

Poniższe zestawienie obejmuje wszystkie podkategorie wskazane w obrębie H53:

Charakterystyka najważniejszych podkategorii

H53.1 – subiektywne zaburzenia widzenia

Ta podkategoria obejmuje dolegliwości odczuwane przez pacjenta, gdy badanie i dalsza diagnostyka dopiero określają ich przyczynę. W wykazie znajdują się między innymi:

• Astenopia, czyli zmęczenie wzroku.
• Ślepota dzienna i ślepota zmierzchowa.
• Zniekształcenie obrazu.
• Światłowstręt.
• Mroczki ruchome, nagła utrata wzroku i wzrokowe halo.

H53.3 – inne zaburzenia widzenia obuocznego

Kod H53.3 dotyczy nieprawidłowej współpracy obu oczu. Może obejmować zaburzenia korespondencji siatkówki, fuzję bez stereopsji, jednoczesną percepcję bez fuzji oraz upośledzenie widzenia obuocznego. To odrębna grupa od H53.2, który oznacza dwojenie, czyli podwójne widzenie.

H53.4 – zmiany w polu widzenia

W tej kategorii klasyfikuje się ubytki lub zmiany dotyczące obszaru widzianego przy nieruchomym spojrzeniu. Przykłady obejmują:

• Poszerzenie plamki ślepej oraz uogólnione zawężenie pola widzenia.
• Niedowidzenie połowicze jednoimienne lub różnoimienne.
• Ubytek kwadrantowy.
• Mroczek łukowaty, Bjerruma, środkowy albo pierścieniowaty.

H53.5 – zaburzenia widzenia barw

H53.5 obejmuje wrodzone i nabyte zaburzenia rozpoznawania kolorów. Wśród przykładów znajdują się:

• Całkowita ślepota na barwy, określana jako achromatopsja.
• Nabyte zaburzenie widzenia barwnego oraz ślepota na barwy.
• Deuteranomalia i deuteranopia, dotyczące widzenia barwy zielonej.
• Protanomalia i protanopia, dotyczące widzenia barwy czerwonej.
• Tritanomalia i tritanopia, dotyczące widzenia barwy niebieskiej.

H53.0 oznacza niedowidzenie z nieużywania oka, na przykład w przebiegu różnowzroczności, deprywacji sensorycznej lub zeza. H53.2 odnosi się do dwojenia, H53.6 do ślepoty zmierzchowej, a H53.8 i H53.9 stosuje się odpowiednio przy innych lub nieokreślonych zaburzeniach widzenia.

Co nie należy do kategorii H53?

Nie każdy objaw związany z widzeniem powinien być kodowany jako H53. W klasyfikacji wskazano między innymi następujące wyłączenia:

• Omamy wzrokowe są klasyfikowane kodem R44.1, a nie jako subiektywne zaburzenie widzenia H53.1.
• Ślepota zmierzchowa spowodowana niedoborem witaminy A należy do kodu E50.5.
• Zaburzenia widzenia występujące w przebiegu chorób sklasyfikowanych w innych miejscach mogą być oznaczane kodem H58.1.
• Ślepota i znaczne, określone kategoriami upośledzenie widzenia należą do odrębnej kategorii H54.

Nagła utrata widzenia wymaga pilnej oceny okulistycznej. O wyborze między H53, H54 albo kodem opisującym chorobę podstawową decydują wyniki badania oraz rozpoznanie lekarza.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.